Profil de Space-Special Space-Special E-Magazin...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
|
27 janvier allochtone kleuren in hollands grijze waterenOp mijn dagelijkse wandeling met mijn friese stabij kom ik zo af en toe iets bijzonders tegen. Natuurlijk net niet mijn fototoestel mee ,dus eenmaal thuisgekomen snel op de fiets terug naar de plek waar ik tussen de doodgewone huis-tuin-en keukeneenden opeens een wel zeer kleurrijk exemplaar zag: een mandarijneend (Aix galericulatus).Behalve de felle kleuren zijn de twee eigenaardig gevormde goudbruine veren aan zijn vleugels die als zeilen omhoog staan zijn uniek.
In zijn oorspronkelijk leefgebied (Oost-Azië) is de mandarijneend zeldzaam geworden maar hier kan je hem (want alleen het mannetje heeft de prachtige kleuren) wel eens tegenkomen.Ontsnapt uit de gevangenschap van particuliere eendenvijvers.
Mandarijneenden zoeken hun voedsel vooral op het land. Ze slapen vaak in bomen. De scherpe nagels aan hun poten zorgen voor houvast op de tak. Ook broeden doen ze doorgaans in een boom. Dat maakt ze toch een vreemde eend in de hollandse bijt...waar of niet?
 14 janvier de aantrekkingskracht van de imperfectie IK HOU VAN RAUW!
Het begon natuurlijk allemaal met Adamo. Geef mij maar die stem met een kraak,heesheid en soms enige onzuiverheid, kortom doe mij maar een paar stembanden die niet helemaal sporen of desnoods met een poliep.Zo'n stem waarvan de critici aan het begin van een carriere zeggen dat die geen lang leven beschoren zal zijn maar die het bij sommigen toch al een heel leven uithoudt en met succes.Als ik moet kiezen (en daar ben ik niet goed in,dat geef ik grif toe) dan toch rauwheid tegenover zoetgevooisdheid, alhoewel (en daar heb je het alweer) dat soms ook niet te versmaden is.
Het leukste voorbeeld van een combinatie van beiden is toch wel de single 'Living Doll' waar de suikerzoete stem van Cliff Richard (die grappig genoeg toch de engelse rock -and- roll tak vertegenwoordigde in de jaren '60) samenkwam met het ongecontrolleerde geweld van The Young Ones jongens uit de gelijknamige tv serie. En dan kan je het nummer ook nog geplaybacked door de dj Gerard Ekdom terugvinden op Youtube,die dan alle partijen voor zijn rekening neemt. In beide gevallen hilarisch!
Maar even terugkeren naar de rauwheid.Het zal er wel iets mee te maken hebben dat ik ook meer zie in niet zo mooie mensen met een karaktervolle kop om het oneerbiedig te zeggen.
Dus voor mij geen plastische chirurgie alstublieft,gewoon karaktervol ouder worden want dat past dan ook weer beter bij zo'n stem!
Om even een paar voorbeelden te geven van artiesten op mijn rauwe lijstje: De oudere generatie wordt natuurlijk vertegenwoordigd door Charles Aznavour , Hugues Aufray ,Rod Stewart en ook Melanie. Dan bij de halfwassen bijvoorbeeld Bryan Adams , K's Choice(Sarah Bettens), Garou en niet te vergeten Bruel natuurlijk. De jongere garde wordt vertegenwoordigd door:Adèle, Paolo Nutini (en daar doe ik Agnès plezier mee),Ilse de Lange,Jamie Cullum en James Morrison (zo hees dat je denkt dat ie er bijna in stikt......maar mooi!!!,recent in duet met Nelly Furtado).
De lijst is zoals gewoonlijk nog veel langer maar om hier nu een opsomming van de top 100 te geven lijkt mij iets te ver gaan.
Mijn lijstje met artiesten met soepeler stembanden komt een andere keer aan de orde en om mijn betoog dan maar meteen helemaal onderuit te halen; daar zijn toch ook een heel aantal de moeite meer dan waard.
Kiezen blijft een probleem!
Dan maar een Youtuubje toevoegen van Adèle, die eigenlijk beide kwaliteiten bezit..............Zo, daar heb ik me dan toch weer mooi uitgekletst.En het één kàn natuurlijk ook bestaan naast het andere!
Zij zingt het toch echt mooier dan het originele versie van Bob Dylan uit 1969.
dat is althans mijn mening....daar kan over gediscussieerd worden natuurlijk!
11 janvier 'liefde voor muziek'De 'Liefde voor muziek', zo plastisch bezongen door de vlaming Raymond van het Groenewoud,door John Miles in 'Music was my first love' en ook ABBA met 'Thank you for the music' niet te vergeten!
Wat doet muziek al niet met ons? Veel, in mijn geval zeker.Bij iedere gemoedstoestand vind ik wel een bijpassend nummer en de vaak precies passende teksten maken het dan compleet.En dan is het himmelhoch meeblèren of stilletjes genieten.
Zoals ik al eerder meldde was er in mijn leven altijd al muziek. Mijn vader, die, gefrustreerd over het feit dat hij als 14-jarige jongen aan het werk moest, zijn hele leven gestudeerd heeft, speelde behoorlijk piano,luisterde klassieke muziek en vergastte ons met zijn heldentenor op alle arias die je maar verzinnen kon. En niet te vergeten was het dus zingen geblazen aan de piano uit de 'Kun je nog zingen,zing dan mee' liedbundel.Ik zie mijzelf met de Kerst nog devoot,niet gehinderd door enige religieuze achtergrond,bij de piano 'Er is één roos ontloken'zingen.
Van moederskant kwam ook nog enige invloed. Stammend uit een rood PVDA-nest( toen mijn oma op 103-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige verruilde werd op haar begrafenis zelfs de socialistische hymne 'Morgenrood'gedraaid) was het zingen in de jeugdbeweging een goede gewoonte en mijn mam was dan later ook lid van 'De Stem des Volks'. Vaak ben ik als kind met haar mee geweest naar de repetities, waar ik dan naast de piano op het trapje naar het podium zat te luisteren.
Mijn muziek kreeg andere smaakpappillen toen mijn 5 jaar oudere zus naar Duitse schlagers ging luisteren: Rex Gildo,Peter Kraus,Conny Froboess kwamen voorbij en met de komst van jongenssopraan Robertino Loretti ( die tegenwoordig in het nederlands gecoverd wordt door 'het kind' Jordy van Loon met 'verliefdheid is een toverbal'............hoe verzin je het?) en vooral Adamo kwamen de Italiaanse en Franse taal in mijn leven. Die Franse tic is eigenlijk nooit meer overgegaan. Wat begon met Salvatore Adamo is via Francoise Hardy,Huques Aufray, Jean Ferrat, Jacques Brel,Michel Fugain(met toen nog de Big Bazar) en France Gall (met muziek van haar echtgenoot Michel Berger) uitgekomen bij o.a. Celine Dion( ja echt!...alleen in het frans graag........luister maar eens naar haar cd met muziek van Luc Plamandon),Maurane, Julien Clerc,Lara Fabian (ook frans graag) en natuurlijk met stip op 1: Patrick Bruel! En dan heb ik er nog een heleboel niet genoemd in deze rijtjes.
Inmiddels ook al jaren verslingerd aan allerlei andere soorten muziek:pop,rock,r&b,soul,soms jazz,zelfs hiphop en het betere Nederlandse chanson,luister ik in verhouding eigenlijk steeds minder naar de klassieken.Zal wel iets te maken hebben met een overdosis ofzo.......net als niet houden van voetballen........te veel 'Studio Sport' toegediend gekregen in mijn jeugd! Maar dat is dus weer een heel ander verhaal.
Muziek stroomt door mijn aderen, the music 'pulls me through' en 'who found that nothing can capture a heart like a melody can'.
Om kort te gaan "THANK YOU FOR THE MUSIC".
ik kon het niet laten om een klein stukje van Hugues Aufray toe te voegen.De LP' Avec Amour' als ode aan zijn vrouw, is voorzover ik weet nooit op CD verschenen.Jammer..........gelukkig heb ik het cassettebandje nog!
8 janvier Even voorstellen!Als eerste bijdrage aan deze space, wil ik me even voorstellen. Ik ben Ada, (aka Bruelly bij sommigen van jullie al bekend) 58 jaar en behalve heel veel andere dingen ook vooral moeder van vijf kinderen (met aanhang) en sinds drie en een halve maand oma van een prachtige kleinzoon.
Ik ben heeeeel vroeger bibliotheekassistente geweest en tot een jaar of acht geleden concierge op een basisschool. Toen ben ik in de WAO beland en sindsdien ben ik thuisvrouw met enige beperkingen.
Qua interesse ben ik een alleseter en het is dus moeilijk kiezen welke specialiteit ik hier zou moeten gaan vertegenwoordigen. Uiteindelijk bedacht ik dat de onderwerpen: muziek,dans en film mij het leukst leken en die categorien hier ook nog niet vertegenwoordigd waren.
De belangstelling voor muziek is mij van jongs af aan met de paplepel (vrnl.opera) ingegeven en in eerste instantie heb ik Duits en Frans geleerd via de schlagers van mijn zus,die idolaat was van Rex Gildo (totdat ze hem op Schiphol met mascara op zijn wimpers zag) en mijn idool Adamo! De liefde voor het Franse Chanson en Patrick Bruel in het bijzonder(hence the name!), is nooit meer overgegaan en ik heb dan ook een aardige collectie Franse muziek. Maar mijn smaak is ruim en met een dochter in de radiowereld blijf je goed op de hoogte!
De dans is ook een groot deel van mijn leven, niet in de laatste plaats omdat twee van mijn kinderen respectievelijk danser en dansdocente zijn .En ooit heb ik toch ook op ballet gezeten.
 Dan film: vooral verfimingen van Dickens boeken en de vroege musicals met o.a Gene Kelly hebben mijn verslaving getriggerd. En verzamelaar als ik ben staan er naast de boeken en de cd's dus veel dvd's in mijn kast! Inmiddels is mijn smaak trouwens wel diverser.
Ik hoop dus ook van tijd tot tijd mijn verslavingen aan jullie door te geven via dit kanaal.
groeten van mij
 |
|
|
