L'Heure d'Été  

Door Agnès de la Valeur

Regie: Olivier Assayas | Cast: Charles Berling (Frédéric), Juliet Binoche (Adrienne), Jérémie Renier (Jérémie), Edith Scob (Hélene), Dominique Reymond (Lisa), Velerie Bonneton (Angela), Isabelle Sadoyan (Eloïse) | Speelduur: 102 minuten | Jaar: 2008

Het ouderlijk huis. De herinneringen. De spullen. Wanneer dierbaren van een eerdere generatie verdwijnen laten ze naast herinneringen ook hun hele inboedel voor de nabestaanden achter. Wat moeten we daarmee? Verliezen we onze identiteit als we het oude horloge van opa weggooien? Behoudt een meubelstuk dezelfde emotionele waarde als het uit de context wordt geplaatst? Vier verschillende regisseurs werd gevraagd om naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van het Musée d'Orsay vier korte films te maken. Deze hadden tot één film verwerkt moeten worden, maar om technische redenen is dat er nooit van gekomen. Het project heeft uiteindelijk wel twee feature films opgeleverd. Hou Hsiao Hsiens Le Voyage de Ballon Rouge en Olivier Assayas' L'Heure d’Été.

Van de laatste film een samenvatting:

De van haar familie vervreemde Adrienne, een industrieel ontwerpster, heeft het te druk om met enige regelmaat bij haar moeder Hélène op bezoek te gaan. Zelfs haar vijfenzeventigste verjaardag schiet er bijna bij in. De tijden van de familie als één geheel zijn voorbij. Als Hélène komt te overlijden blijkt zij voor haar dood aan Frédéric, Adriennes oudere broer, te hebben gevraagd het huis en alle spullen te verkopen. Wanneer Adrienne en Jérémie, de carrièregerichte jongere broer, dit willen doorvoeren is Frédéric degene die zijn twijfels uit.

Onuitgesproken emoties maken deze film de moeite waard. Regisseur Olivier Assayas laat geen huilende mensen op een begrafenis zien, maar volgt liever de praktische kant van het verhaal. De film volgt simpelweg de perikelen rondom de verkoop van het Franse zomerhuis vol dure spullen die rijp zijn voor het museum. Assayas hangt er vervolgens zijn thema's aan op. Zo stelt de film de vraag of het huis en de persoonlijke spullen van hun ziel worden beroofd als ze worden verkocht. Assayas beantwoordt hem ook: ja, dat is zo.

Charles Berling weet zijn rol met overtuigend sentiment te spelen en zijn karakter draagt de hele film. Jérémie Renier is herkenbaar als zakenman die met zijn vrouw en kinderen uit economisch voordeel naar China verhuist. De realistische kijk die Juliette Binoche op de situatie heeft is begrijpelijk. De personen zijn netjes verdeeld in categorieën en de goede vertolkingen, vooral van Charles Berling en Juliette Binoche, versterken de globaliseringthema’s: tijd, natuur en moderniteit.

Door Annelies - http://detweeling.spaces.live.com/

 

De voorlopig grote winnaar bij de Oscarnominaties is The Curious Case of Benjamin Button. En de nominaties waren niet alleen voor de zeer knappe special effects in de film, maar ook in belangrijke categorieën als Beste Film, Beste Regie, Beste Scriptbewerking en Beste Hoofdrol.
Terecht, want The Curious Case of Benjamin Button is een meeslepend mooie film.
 
Het duurt even voordat de eigenaardige hoofdfiguur zijn entree maakt, want The Curious Case of Benjamin Button is een raamvertelling. En dus begint de film later, en wel in het recente verleden, ten tijde van de orkaan Katrina.

Een oude vrouw, waarin met enige moeite Cate Blanchett is te herkennen, ligt op haar sterfbed en laat haar dochter (Julia Ormond) voorlezen over het vreemde leven van Benjamin Button. Die werd aan het eind van de Eerste Wereldoorlog geboren in New Orleans. Zijn moeder stierf in het kraambed en zijn vader, een rijke knopenfabrikant, schrok zo van het gedrocht dat zijn nakomeling moest voorstellen dat hij de gerimpelde baby te vondeling legde bij een bejaardentehuis, wat wel zo toepasselijk was.
 
Daar wordt de vondeling liefdevol opgenomen door de zwarte verzorgster Queenie (prachtige rol van de ook voor een Oscar genomineerde Taraji P. Henson), die hem de toepasselijke naam Benjamin geeft.
Als oude peuter valt Benjamin in het tehuis niet op tussen de bejaarden. Hij zit in een rolstoel, en lijkt met zijn kale hoofd en dikke bril eerder op een verschrompeld oud mannetje.
 
Na tussenkomst van een gebedsgenezer kan hij beter lopen, maar dat komt in werkelijkheid omdat Benjamin steeds jonger wordt.
De verbluffende special effects waarmee die geleidelijke verandering wordt teweeg gebracht zijn knap, maar nog knapper is dat ze niet afleiden van het verhaal.
 
Dat verhaal draait, ondanks de vele omwegen van wereldreiziger Benjamin Button, in wezen om de romance tussen hem en zijn leeftijdsgenote Daisy. Ze ontmoeten elkaar als kinderen, en ondanks zijn oude uiterlijk klikt het tussen hen. Hun liefde heeft echter pas een kans als ze ook lichamelijk allebei even oud zijn, en Daisy wordt gespeeld door Cate Blanchett. Maar zullen ze dan nog genoeg van elkaar houden?

 

Mijn commentaar:
 
Zelf vond ik deze film prachtig! Romantisch, maar ook prachtig in elkaar gezet.
De film heeft me geboeid van het begin tot het einde, bijna drie uur lang genieten!
 
Zeker een aanrader voor iedereen! http://wwws.nl.warnerbros.com/benjaminbutton/

Annelies (twins2)